ค่าเงินดอลลาร์ยังคงเคลื่อนไหวอย่างทรงตัวในช่วงครึ่งแรกของวัน และยังไม่แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงที่มีนัยสำคัญใด ๆ ช่วงการซื้อขายในยุโรปดำเนินไปโดยไม่มีความผันผวนมากนัก มีเพียงค่าเงินปอนด์อังกฤษเท่านั้นที่สร้างความผันผวนระยะสั้นให้กับบรรดานักเทรด

วันนี้ทุกสายตาจับจ้องไปที่รายงานดัชนีราคาผู้บริโภค (CPI) ของสหรัฐฯ เดือนสิงหาคม ซึ่งผมคาดว่าจะออกมาเป็นภาพแบบผสมผสาน ตัวเลข Headline มีแนวโน้มจะเร่งตัวขึ้นอย่างชัดเจน ราคาผู้ผลิต (PPI) ปรับเพิ่มขึ้นมาแล้ว 0.4% เมื่อเทียบรายเดือน ราคาพลังงานก็พุ่งขึ้นแรง และราคา Brent ปิดเหนือ 107 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ดังนั้นอัตราเงินเฟ้อรายปีอาจขยับขึ้นสู่ราว 3.7% หรือ 3.8% จาก 3.4% ในเดือนกรกฎาคม

ส่วนเงินเฟ้อพื้นฐาน (Core) ที่ตัดราคาพลังงานและอาหารออก มีแนวโน้มที่จะทรงตัวมากกว่าและยังคงอยู่ใกล้ระดับ 2.5% สถานการณ์นี้สร้างความเสี่ยงโดยตรงต่อยูโรและปอนด์ หากตลาดไปให้ความสำคัญกับตัวเลข Headline ที่สูงขึ้น ความต้องการถือดอลลาร์จะกลับมา และคู่เงินทั้งสองจะถูกกดดัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะการแข็งค่าในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานั้น มาจากความอ่อนแอของดอลลาร์สหรัฐเป็นหลัก ไม่ได้มาจากความแข็งแกร่งของสกุลเงินเอง การที่เงินเฟ้อพื้นฐานทรงตัวจะเป็นข้ออ้างให้ฝ่ายที่สนับสนุนการ “คงดอกเบี้ย” ใช้ได้ แต่รายงานชุดนี้จะยังไม่ให้คำตอบที่ชัดเจน และในมุมมองของผม ปฏิกิริยาตลาดจะรุนแรงแต่สั้น การประกาศดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภคของ University of Michigan และตัวเลขคาดการณ์เงินเฟ้อก็จะเข้ามาอยู่ในวาระเช่นกัน ซึ่ง Fed ให้ความสนใจเป็นพิเศษ

ประเด็นที่ควรพูดถึงอีกอย่างคือ มุมมองของตลาดกับนักเศรษฐศาสตร์ต่อการประชุมครั้งถัดไปแตกต่างกันมากเพียงใด จากผลสำรวจผู้ตอบ 48 ราย มีเพียง 13 รายที่คาดว่าจะมีการขึ้นดอกเบี้ยในการประชุมวันที่ 15–16 กันยายน หรือคิดเป็น 27% ขณะที่ส่วนใหญ่เชื่อว่าอัตราดอกเบี้ยจะถูกคงไว้จนถึงสิ้นปี 2027 ในอีกด้านหนึ่ง ตลาดกลับให้น้ำหนักความเป็นไปได้ของการขึ้นดอกเบี้ยในสัปดาห์หน้าถึง 70% ช่องว่าง 43 จุดเปอร์เซ็นต์ภายใต้ชุดข้อมูลเดียวกันถือว่าใหญ่ในตัวมันเอง

นักเศรษฐศาสตร์ยังมีเหตุผลด้านการเมืองรองรับแนวคิด “คงดอกเบี้ย” ด้วย การประชุมเดือนตุลาคมจะเกิดขึ้นก่อนการเลือกตั้งวันที่ 3 พฤศจิกายนเพียงไม่กี่วัน และครึ่งหนึ่งของผู้ตอบแบบสอบเชื่อว่า Fed จะตัดสินใจขยับดอกเบี้ยในช่วงเวลาดังกล่าวก็ต่อเมื่อข้อมูลเศรษฐกิจแข็งแกร่งมากเท่านั้น แต่ประเด็นที่น่าสนใจกว่าคืออย่างอื่น จะมี “เสียงไม่เห็นด้วย” (dissent) สามเสียงไม่ว่าผลการโหวตจะออกมาอย่างไร หากคงดอกเบี้ยไว้ Hammack, Kashkari และ Logan จะลงคะแนนไม่เห็นด้วยเหมือนในเดือนกรกฎาคม แต่ถ้าขึ้นดอกเบี้ย Bowman, Williams และ Waller จะเป็นฝ่ายไม่เห็นด้วย คณะกรรมการ (FOMC) แตกเป็นสองขั้วจนถึงขั้นที่ว่าการตัดสินใจใด ๆ จะถือเป็นชัยชนะของฝ่ายหนึ่งเหนืออีกฝ่ายหนึ่ง ทำให้แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะคาดการณ์ล่วงหน้า นี่คือสาเหตุของความกังวลในตลาดและทำให้รายงานวันนี้ยิ่งมีน้ำหนักมากขึ้น

โมเมนตัม

สำหรับยูโร ระดับ 1.1605 เป็นแนวต้านสำคัญ หากราคาทะลุขึ้นเหนือระดับนี้ จะเปิดทางไปสู่ 1.1631 และจากนั้น 1.1653 ผมเชื่อมโยงสถานการณ์นี้กับกรณีเงินเฟ้อพื้นฐานทรงตัว ซึ่งทำให้ตลาดสรุปว่าการเร่งตัวของเงินเฟ้อจำกัดอยู่แค่ราคาพลังงาน และจะไม่ส่งผลต่อการตัดสินใจของ Fed มากนัก ด้านแนวรับ ระดับสำคัญคือ 1.1588 หากหลุดลงไปจะมีโอกาสลงต่อไปแถว 1.1568 และ 1.1550 สถานการณ์นี้จะเกิดขึ้นได้หากตัวเลข Headline ออกมาใกล้กรอบบนของคาดการณ์ และตลาดตีความว่านี่คือการยืนยันว่ามีโอกาสขึ้นดอกเบี้ยสูง

ผมขอย้ำกติกาที่ใช้ได้กับทุกวันที่มีการประกาศตัวเลขเงินเฟ้อ แท่งเทียนแรกมักจะให้สัญญาณหลอกอยู่เสมอ ราคาเคลื่อนแรงไปทางหนึ่งก่อนจะกลับตัว และสเปรดจะกว้างขึ้นมากในช่วงไม่กี่นาทีนี้ ผมจะเข้าเทรดเฉพาะหลังจากที่ราคา “ยืน” เหนือหรือใต้ระดับที่ระบุไว้อย่างชัดเจนแล้วเท่านั้น

สำหรับปอนด์ แนวต้านด้านบนอยู่ที่ 1.3525 โดยมีเป้าหมายที่ 1.3555 และ 1.3596 ส่วนด้านล่าง แนวรับอยู่ที่ 1.3495 โดยมีโอกาสไหลต่อไปยัง 1.3474 และ 1.3457 วันนี้สกุลเงินอังกฤษเคลื่อนไหวตามดอลลาร์อย่างใกล้ชิด ดังนั้นจุดโฟกัสควรอยู่ที่ปฏิกิริยาของดอลลาร์สหรัฐ มากกว่าปัจจัยของปอนด์เอง

Mean Reversion

สำหรับยูโร ขอบเขตด้านบนอยู่ที่ 1.1621 ตรงจุดนี้ผมคาดว่าจะมีความพยายามเบรกขึ้นเหนือระดับดังกล่าวไม่สำเร็จ ตามมาด้วยการกลับลงมาต่ำกว่าระดับนี้อีกครั้ง ซึ่งการกลับตัวลงมาถือเป็นสัญญาณขาย ระดับนี้อยู่สูงกว่าจุด breakout ที่ 1.1605 อย่างเห็นได้ชัด หมายความว่าคู่เงินจะไปถึงระดับนี้ได้ก็ต่อเมื่อมีการปรับตัวขึ้นที่แข็งแกร่ง ดังนั้น การเปิดขายจากระดับนี้จึงยึดตามสมมติฐานที่ว่าปฏิกิริยาแรกต่อข้อมูล CPI ที่ออกมาอ่อนแอนั้น “เกินกว่าเหตุ”

ส่วนขอบเขตด้านล่างที่ 1.1585 ใช้หลักการตรงข้าม คือรอเปิดซื้อหลังจากการพยายามเบรกลงต่ำกว่าระดับดังกล่าวไม่สำเร็จ ระดับนี้อยู่ใกล้กับจุด breakout ที่ 1.1588 มาก ดังนั้นบริเวณนี้สิ่งสำคัญจึงไม่ใช่การแตะระดับครั้งแรก แต่เป็นพฤติกรรมของราคาในภายหลัง ถ้าราคายืนตัวต่ำกว่าระดับนี้ได้ ถือว่าเป็นไปตามสถานการณ์ breakout แต่ถ้าราคาดีดกลับขึ้นไปยืนเหนือระดับนี้ได้ สถานการณ์จะเปลี่ยนเป็นการกลับเข้าสู่ค่าเฉลี่ย (mean reversion)

สำหรับคู่เงินปอนด์ ระดับด้านบนอยู่ที่ 1.3536 ผมสนใจสถานการณ์ที่ราคาคู่นี้ปรับตัวขึ้นเหนือระดับดังกล่าว แต่ไม่สามารถดึงดูดแรงซื้อเพิ่มได้ จากนั้นกลับลงมาต่ำกว่าระดับนี้อย่างรวดเร็ว ผมจะมองหาจังหวะขายเฉพาะหลังจากที่ราคากลับลงมาต่ำกว่าระดับนี้แล้วเท่านั้น ทั้งนี้ควรสังเกตว่าระดับนี้อยู่สูงกว่าจุด breakout ที่ 1.3525 ซึ่งสร้างลำดับเหตุการณ์ที่ควรคาดการณ์ล่วงหน้าไว้ก่อน กล่าวคือ ในขั้นแรก ปอนด์อาจทะลุขึ้นเหนือ 1.3525 และปรับขึ้นต่อ จากนั้นไปถึง 1.3536 แต่ไม่สามารถทรงตัวเหนือระดับนี้ได้ และกลับลงมาต่ำกว่า ดังนั้น การปรับขึ้นรอบเดียวกันนี้อาจทำให้เกิดทั้งสถานการณ์ breakout ก่อน และตามมาด้วยสถานการณ์ mean‑reversion ได้ และไม่ควรสับสนระหว่างสองรูปแบบนี้

ขอบล่างของปอนด์อยู่ที่ 1.3476 ซึ่งต่ำกว่าระดับ breakout ที่ 1.3495 โดยมีช่องว่างระหว่างกันค่อนข้างกว้าง นั่นหมายความว่าราคามักจะไปไม่ถึงระดับนี้หากไม่มีการเคลื่อนไหวที่รุนแรง จำเป็นต้องมีการปรับตัวลงอย่างมั่นคงจากรายงานที่มีน้ำหนักมาก ผมจะพิจารณาเข้าซื้อบริเวณนี้ก็ต่อเมื่อการหลุดต่ำกว่าระดับดังกล่าวเกิดขึ้นเพียงช่วงสั้น ๆ ฝั่งขายเริ่มสูญเสียโมเมนตัม และราคาคู่เงินดีดกลับขึ้นมาใกล้ระดับนี้ หากปอนด์ยืนตัวและแกว่งตัวต่ำกว่าระดับนี้ สถานการณ์แบบ mean‑reversion จะใช้ไม่ได้อีกต่อไป แต่จะเป็นสถานการณ์ breakout แทน โดยมีเป้าหมายที่ 1.3474 และ 1.3457 ส่วนจุด stop‑loss จะวางไว้ต่ำกว่าจุดต่ำสุดของการหลุดระดับลงไปชั่วคราวนั้นเล็กน้อย

ยังมีประเด็นด้านจังหวะเวลาโดยรวมสำหรับทั้งสองคู่เงินด้วย สถานการณ์แบบ mean‑reversion จะใช้ได้ในวันนี้ก่อนรายงานเงินเฟ้อ และหลังจากที่ตลาดกลับเข้าสู่ภาวะทรงตัวแล้ว ในช่วงเวลาที่มีการประกาศตัวเลข และในครึ่งชั่วโมงถัดมา การเคลื่อนไหวที่ทะลุผ่านระดับสำคัญมักมีโอกาสสูงที่จะเป็นการเคลื่อนไหวจริง ไม่ใช่สัญญาณหลอก และการเทรดสวนทิศทางในช่วงนั้นจึงเท่ากับเป็นการเทรดสวนกระแสการเคลื่อนไหวหลักของราคา